 |
| fotka od czekającej Ani |
 |
| Jadę! |
Pewnie moja relacja z Łodzią będzie już zawsze skomplikowana. Ale przyznać trzeba, że ostatnie dni pozytywnie wpłynęły na moje odczucia względem tego miasta. Na zaproszenie Ani spędziłam tam długi, rozpoczynający maj weekend. A moja ukochana dziewczyna dołożyła wszelkich starań by to był miły, pełen radosnego nastroju czas. Jestem jej ogromnie wdzięczna. Wciąż wspominam.
Dwa dni po powrocie do domu piszę jej o następstwach naszego spotkania:
Po przyjeździe od Ciebie zmobilizowałam się i od wczoraj jestem na diecie owocowo-warzywnej. Poczułam potrzebę oczyszczenia ciała i mam nadzieję, że dzięki temu będzie mu łatwiej działać. Dawno temu, zanim mi się życie posypało, starałam się taką dietę zapodać sobie każdej wiosny, ale potem nawet o tym nie myślałam, tylko weszłam w tryb przetrwania. Teraz zaś przypomniałam sobie, jak dobrze się czułam po takim detoksie i postanowiłam do tego wrócić. Trzymaj za mnie - trzy tygodnie na samych warzywach i owocach to wyzwanie, które może mnie przeróść.
Ale na razie jest spoko
U Ani też nastąpiły zmiany:
wczoraj byłam na siłowni xd więc wielki krok xd boli mnie dzisiaj całe ciało, ale czuję że żyję
Zobacz, ile ten długi weekend dał nam sił na podjęcie nowych wyzwań – podsumowuję.
Jednym z nich było zaplanowanie nowej podróży na początek wakacji. Miało to związek z otrzymaną podczas pobytu w Łodzi informacją od Madzi o odbywającej się od 6 marca do 6 lipca wystawie w Rzymie pod hasłem „Caravaggio 2025”. Powiedzieć, że się na nią z Anią napaliłyśmy, to jakby nic nie powiedzieć. Poświęciłyśmy całe ostatnie wspólne popołudnie, by rozeznać sprawę. A potem jeszcze kilka następnych dni po powrocie, by na bazie wystawy zorganizować piękną podróż.
Jej plan przedstawiał się mega atrakcyjnie. Miałyśmy z Anią wylądować we Fiumincino ostatniego czerwcowego wieczoru. I właśnie tam się zatrzymać, żeby po nocy nie przebijać się do miejsca noclegowego przez cały Rzym. Znalazłam śliczny apartament nie dość, że tylko 6 kilometrów od lotniska, to jeszcze przy samej plaży. Mogłyśmy spędzić nad morzem cały następny dzień przed przeniesieniem się do nowego lokum. A ono z kolei znajdowało się jedynie 800 metrów od Colosseum. Taka sama odległość miała dzielić nasz rzymski apartament od najbliższej stacji metra. Czy można sobie wyobrazić lepszą lokalizację? No na pewno nie na tej półce cenowej… To się nazywa wymarzona baza wypadowa do zwiedzania Rzymu i Watykanu:).
Razem nasza podróż miała trwać 5 dni (4 noce). Byłam bardzo z siebie zadowolona, przekazując Ani owoc moich poszukiwań w formie szczegółowo dopracowanej oferty.
No i wtedy właśnie okazało się, że nie ma już biletów na wystawę.
Trudno było się z tym pogodzić. Trudno było odpuścić. Pozostało pocieszać się, że czeka na nas w tym okresie coś jeszcze lepszego.
Dobrze, że nie dokonałyśmy ostatecznej rezerwacji, bo jednak Rzym w wakacje bez wystawy mnie nie kusi – piszę o tym do Madzi.
Cóż, wielkie miasta wolę zwiedzać w innym okresie niż gorące, letnie miesiące.
Bożenko, jestem przekonana, że znajdziesz z Anią kolejną, równie ciekawą wakacyjną destynację – przychodzi pocieszenie w odpowiedzi. Mogę mieć tylko taką nadzieję. Ale Madzi wysyłam kolejną porcję (no może porcyjkę;) narzekania:
Ciężko znów się wdrożyć w pracę po wyjeździe do Ani, który był już taki trochę wakacyjny z pobytem na termach w Uniejowie, masażami (tym razem testowałyśmy filipińskie), warsztatami malowania na ceramice.
Ale też, jak widać, patrzę z rozrzewnieniem na ten łódzki pobyt. To były naprawdę dobre dni.
Przeszłyśmy Łódź wzdłuż i wszerz, zaliczyłyśmy filmowy szlak oskarowy, szlaki [choć bardziej spacer] w Lesie Łagiewnickim, a nawet [wizytę w] Muzeum Kanału! Nie wszystko było otwarte w długi weekend, ale z tych pozostałych możliwości chyba wycisnęłyśmy na maksa (...), co się dało.
Gdy do tego dodać długie rozmowy przy winie włoskim i gruzińskim, kilka wspólnie obejrzanych filmów, towarzystwo przyjaznego, słodkiego króliczka, dobre jedzonko – zarówno to przygotowane przez moją kochaną gospodynię, jak również serwowane w odwiedzonych knajpkach, to czy można chcieć od życia czegoś więcej?
Nawet pogoda nam sprzyjała, słonko świeciło nieprzerwanie, a świat się zielenił i rozkwitał na każdym kroku. I w takich właśnie pięknych okolicznościach miałam szczęście nabierać sił i przygotowywać się do finiszu obecnego roku szkolnego. A ten czas w szkole nie rozpieszcza.
Tak sobie myślę, że gdybym u Ciebie nie podładowała akumulatorów, to bym nie przeżyła chyba tego ostatniego tygodnia. Nawet go nie chcę wspominać - napisałam dziś na podsumowanie aktualnych przeżyć w mojej pracy.
No ja też się doładowałam i mam więcej energii – przyszła odpowiedź od Ani.
I tylko to się liczy. Nawet jeśli nie będzie kontynuacji naszej majowej sielanki w postaci włoskiej podróży. Nawet jeśli Rzym i Caravaggio będą musieli poczekać na inny, mam nadzieję, jeszcze lepszy moment...
P.s. A wpis o Caravaggio też się kiedyś pojawi, na pewno się nie powstrzymam:).
ŁÓDZKIE ATRAKCJE:
 |
| Wilczak czechosłowacki - właściciel pochwalił się się pupilem z genami wilka w 80% |
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz